Sprookjes bestaan

Sprookjes bestaan

De Efteling wordt ook wel de ‘hoeder van het sprookje’ genoemd in Nederland. En dat klopt ook wel. Waar anders komen zoveel sprookjes bij elkaar? Over sprookjes valt een heleboel te leren.

Sprookjes zijn volksverhalen

Sprookjes behoren tot het genre volksverhalen. Volksverhalen zijn zo oud als de mensen met elkaar communiceren. Al sinds mensenheugenis worden volksverhalen zoals sprookjes, legenden, mythen en sagen aan elkaar verteld en doorverteld.

Van generatie op generatie van mond tot mond

Van de meeste sprookjes zijn de auteurs of de bedenkers niet bekend. De sprookjes ontstonden in de gemeenschap; iemand bedacht een sprookje of verhaal en vertelde dit aan zijn dorpsgenoten op het plein. Een passerende handelsreiziger pikte het verhaal op, en vertelde het door in het volgende dorp. Zo ging het sprookje een eigen leven leiden. Daarom bestaan er van een sprookje vaak ook allemaal verschillende versies. De ene verteller van een sprookje liet iets weg, de ander verzon er gewoon iets bij. De inhoud van sprookjes is door de eeuwen heen ook steeds veranderd. Sprookjes hebben wel bepaalde kenmerken en regels.

De functie van het sprookje

In vroegere tijden vervulden verhalenvertellers een belangrijke functie. Zij droegen waarden en normen over. De meeste verhalen zaten dan ook boordevol symboliek. Ze waren moralistisch en zelfs belerend. Deze mondeling vertelde sprookjes hadden vaak een waarschuwing of een les in petto.

Niet voor kinderen

Sprookjes waren dan ook niet bedoeld om de tere kinderziel te vermaken. Het waren geen lieve verhaaltjes voor het slapen gaan. Van oudsher draaide het sprookje om essentiële levensvragen, als wijze levenslessen voor volwassenen.